137سن سيزده سالگى براى نخستين بار خطبه نماز جمعه را در مسجد روستاى خود - كه تابع مركز «ابوكبير شرقى» بود - ، ايراد كرد. او در سال 1973م. مسئول توجيه معنوى نيروهاى مسلح شد و همزمان امام جماعت مسجد «جامع كوبرى» و «سخنگو» در صدا و سيماى مصر را برعهده گرفت.
علامه شيخ حسن شحاته مى‌گويد:
از كودكى با محبت آل بيت(عليهم السلام)و ولايت آنان پرورش يافتم و پدرم، من و افراد خانواده‌ام را بر حبّ آنان تربيت مى‌كرد و به من مى‌فرمود: «اى فرزندم! امير مؤمنان حامى اسلام بود و هرگاه پيامبر(ص)تنها مى‌رفت، مشركان متعرض او مى‌شدند و چون همراه او امير مؤمنان(ع)بود، كسى جرئت تعرض به او را نداشت».
بيست سال با صوفى‌ها هم‌نشين بودم و به اين نتيجه رسيدم كه آنان در اين عصر به فرقه‌هاى گوناگون تقسيم شده‌اند؛ برخى ادعاى سقوط تكليف كرده و نماز را رها نموده و ادعاى رسيدن به خدا را كردند و در نتيجه، به نماز دعوت نمى‌كردند و برخى نيز بازيگرى كرده و درصدد سرقت از كيسه مريدان خود برآمدند و فرقه‌اى نيز از صوفيه جز طبل و شيپور چيزى نمى‌دانستند.
همان‌گونه كه هنگام خطابه‌خواندن بر روى منبر با دشمنان اهل بيت(عليهم السلام)از آن‌جمله وهابيان، مواجهه پيدا كردم كه چهره اسلام را مشوّش كرده و فكر و انديشه خود را بر باطل‌بنا نمودند، به حدى كه اعتنايى به يكى از سه‌امام، به جز ابن‌تيميه نداشته و او را بيش‌از رسول خدا(ص)تقديس كردند، درحالى‌كه، او معتقدبه تجسيم بوده است.