85اهل عرفه به فرشتگان خود مباهات مىكند و مىفرمايد: «به بندگانم بنگريد كه ژوليده و غبارآلود به سوى من آمدهاند» 1.
آرى، آن حاجى كه براى رسيدن به دوست، سر از پا نمىشناسد و در آن بيابان، گردآلود و ژوليده مىشود و به زبان حال مىگويد هرچه از دوست رسد نيكوست، خدا نيز او را دوست مىدارد و با همين حالت ژوليده، وى را به بارگاه قدس خويش مىپذيرد.
4. دعاى شما در اينجا مستجاب است. 2
پيامبر(ص) فرمود: «اگر بنده خدا در عرفات پس از دعا و ذكر از خدا درخواست كند كه شفاعت اهل مواقف (عرفات، مشعر و منا) را بكند، شفاعت او پذيرفته مىشود». 3
در حديث ديگرى است كه امام سجاد(ع) به گدايى كه در روز عرفه تكدى مىكرد، فرمود: «واى بر تو! آيا در چنين روزى، دست نياز به سوى غيرخدا دراز مىكنى. در اين روز، براى كودكان در رحم مادر، اميد سعادت مىرود». همچنين در حديث ديگرى، امام سجاد(ع) فرمود: «كسانى كه در چنين زمان و مكانى (عرفه) دست نياز به سوى ديگران دراز كنند، بدترين انسانهايند». 4
5. سرزمين عرفه، مكان نوميدى نيست.
در روايت است كه امام على(ع) از پيامبر(ص) پرسيد: «اى رسول خدا!