64اى كسانى كه ايمان آوردهايد! [نه مراسم حج و] نشانههاى خدا و نه ماه[هاى] حرام و نه قربانىهاى بىنشان و نه نشاندار و نه قصدكنندگان خانه محترم خدا درحالىكه بخششى و خشنودى از پروردگارشان مىجويند را [حرمتشكنى نكنيد و] حلال ندانيد و هنگامى كه از احرام بيرون آمديد، پس [مىتوانيد] شكار كنيد و البته، كينهتوزى عدهاى، براى اينكه شما را از [آمدن به] مسجدالحرام [در صلح حديبيه] بازداشتند، شما را وا ندارد كه تعدّى نماييد و براى نيكوكارى و خودنگهدارى با يكديگر همكارى كنيد و براى گناه و تعدّى با يكديگر همكارى ننماييد و خودتان را از [عذاب]خدا نگه داريد؛ چرا كه خدا، سختكيفر است.
نكتهها و اشارهها
1. در اين آيه، اهميت ماههاى حرام و حج بيان شده است كه عبارتاند از:
الف) شَعائر الهى را نقض نكنيد و حريم آنها را حلال نشماريد.
ب) احترام ماههاى حرام را نگه داريد و از جنگ كردن در اين ماهها بپرهيزيد.
ج) قربانىهايى را كه براى حج مىآورند، اعم از بىنشان يا نشاندار، حلال نشماريد. بلكه بگذاريد به قربانگاه برسند و در آنجا قربانى شوند.
د) مزاحم زائران خانه خدا نشويد؛ چه، كسانى كه براى خشنودى خدا به زيارت آمدهاند و چه، آنانى كه براى به دست آوردن سود تجارى آمدهاند. تمام مسلمانانى كه زائر خانه خدايند، در امنيت به سر مىبرند.
ه-) ممنوعيت شكار و صيد، ويژه زمان احرام است. پس هنگامى كه