50 شأن نزول

برخى مفسران نوشته‌اند كه در آن عصر، گروهى از مردم «يمن» براى زيارت خانه خدا به راه مى‌افتادند و هيچ‌گونه زاد و توشه‌اى برنمى‌داشتند و منطقشان اين بود كه ما چون به زيارت خانه خدا مى‌رويم، ممكن نيست كه او به ما غذا ندهد.

قرآن در اين قسمت از آيه به آنان دستور مى‌دهد كه براى سفر حج، زاد و توشه تهيه كنيد و غذا با خويش برداريد؛ چراكه خدا غذاى همه را از طريق وسايل عادى در اختيار آنها مى‌گذارد. ¹

نكته‌ها و اشاره‌ها

1. مقدمات و برخى اعمال حج، مانند عمره را مى‌توان قبل از ذى‌الحجه به‌جا آورد. ولى اعمال ديگر بايد در ذى‌الحجه انجام شوند.

2. بايد لذت‌هاى جنسى، گناه و بحث و جدل ² را در حج كنار گذاشت. در واقع، حج، براى عبادت، خلوص و ترك لذت‌هاى مادى است تا روح انسان از آن نيرو بگيرد و با فاصله گرفتن از جهان مادّه، به حقايق دست يابد.

3. «تقوا» توشه‌اى ضرورى براى اين سفر است؛ يعنى حج‌گزار افزون‌بر توشه مادى، به توشه معنوى هم كه همان پرهيزكارى است، نياز دارد و بايد خودش آن را تهيه كند.