175خدا باشيد و دستكم، خدا را با همان شور مخصوصى كه در فخرفروشى به پدران خود داريد و حتى پرشورتر و عميقتر ياد كنيد.
2. در احاديث از امام صادق(ع) نقل شده است كه مقصود از «ذكر الله» در اين آيه، تكبيرهايى است كه از ظهر روز عيد قربان تا نماز صبح روز سيزدهم خوانده مىشود: «الله أَكْبَرُ الله أَكْبَرُ، لا اله الاّ الله والله أَكْبَرُ، الله أَكْبَرُ وَلله الحَمد، الله اكبَرُ عَلَى مَا هَدَانَا، الله أَكْبَرُ عَلَى مَا رَزَقَنَا مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعَام». 1
3. مردم درباره دنيا و آخرت سه دستهاند:
الف) گروهى فقط آخرت را مىخواهند و از دنيا مىگذرند و با گوشهگيرى، به عبادت مىپردازند.
ب) گروهى فقط دنيا را مىطلبند و آخرت خود را فداى لذتها و منافع مادّى دنيوى مىكنند.
ج) گروهى هم نيكى در دنيا و آخرت را مىخواهند. اينان از مواهب و نعمتهاى دنيوى استفاده مىكنند و آنها را مقدمه آخرت قرار مىدهند.
گفتنى است اسلام، گروه اول و دوم را سرزنش و محكوم مىكند؛ در واقع، اين آيه، دنياطلبان را سرزنش مىكند و احاديث نيز رهبانيت را سرزنش كرده است. 2 بنابراين اسلام راه سوم را پيشنهاد مىكند كه همان خواستن نيكى دنيا و آخرت است.