170نيست و فردى عالم، عادل، پارسا و قدرتمند جاى پيامبر(ص) را گرفت. اينگونه بود كه با تكميل خط رهبرى، اسلام كامل شد و با موهبت الهى امامت، نعمتهاى خدا بر بشر تمام شد و در آن روز بود كه پروردگار از برنامه كامل شده اسلام اعلام رضايت كرد و آن را آيين نهايى بشر دانست.
2. در روايات فراوانى از اهلسنت و شيعه، به ارتباط اين آيه با غديرخم و ولايت على(ع) تصريح شده است. برخى از دانشمندان و راويان اهلسنت كه بدين امر تصريح كردهاند، عبارتاند از: «ابن جرير طبرى» از زيد، صحابى پيامبر(ص)، حكايت مىكند كه اين آيه در روز غدير خم و درباره على(ع) نازل شد.
همچنين «حافظ ابونعيم اصفهانى» از ابوسعيد خِدْرى، صحابى معروف پيامبر(ص)، حكايت مىكند كه در روز غديرخم و پس از نصب على(ع) به ولايت، هنوز مردم متفرق نشده بودند كه اين آيه نازل شد و پيامبر(ص) صدا به تكبير بلند كرد. حتى خطيب بغدادى از ابوهريره نقل مىكند كه پس از جريان غدير، عُمر به على(ع) تبريك گفت كه مولاى او و مولاى هر مسلمانى شده است. 1
از دانشمندان و راويان شيعه، در كتاب الغدير، 16 روايت 2 و در تفسير صافى، 3 برهان و نورالثقلين، ده روايت از طرق مختلف نقل شده