1226. خط مشى عمومى تصميمات و سياستهايى هستند كه توسط مراجع مختلف بخش عمومى مانند: مجلس، دولت و قوه قضاييه كه نماينده حفظ منافع عمومى جامعهاند، اتخاذ مىشود. 1
سياست فرهنگى
سياست فرهنگى، به مجموعه اقدامات دولت در حوزه فرهنگ، براى اصلاح و بهبود آن گفته مىشود. اين اقدامات ممكن است به صورت مداخله، نظارت و يا اجتناب از هرگونه مداخله در حوزه فرهنگ روى دهد. در واقع سياست فرهنگى مجموعه پيچيدهاى از فعاليتهاى گوناگون است كه به گونهاى انداموار با هم ارتباط دارند. 2
سياست فرهنگى در حقيقت همان توافق رسمى و اتفاق نظر مسئولان و متصديان امور در تشخيص، تدوين و تعيين مهمترين اصول و اولويتها در حركت فرهنگى است؛ همچنين سياست فرهنگى را مىتوان اصول راهنماى كارگزاران فرهنگى و مجموعه نشانههايى دانست كه مسير حركت را نشان مىدهد؛ به عبارت ديگر نوعى دستورالعمل فرهنگى است كه روشنگر حركت است؛ بنابراين سياست فرهنگى در همه موارد، گوياى نكات نو و بىسابقه و كشف نشده نيست. معاهدهاى است كه زنجيرهاى از اولويتها و اصول و فروع يك حركت فرهنگى را رسميت مىدهد و همفكرى و همجهتى را با همكارى و هماهنگى توأم مىكند. ميثاقى است مهم از آرمانها و اعتقادات، ناظر به تجربهها و واقعيات، محدود به ظرفيتها و امكانات، با توجه به آينده و اهداف بعيد و قريب، كه به هر حال در سايه و ذيل قانون اساسى قرار گرفته است (اصول و سياستهاى فرهنگى جمهورى اسلامى ايران مصوب شوراى عالى انقلاب فرهنگى).
با توجه به اين دو تعريف، چه اينكه سياست فرهنگى را متناظر به مجموعه اقدامات