65يكى از نمازهاى واجب براى زائر خانه خدا، «نماز طواف» و «نماز طواف نساء» است. «ظاهر» نماز طواف و نماز طواف نساء اين است كه انسان در مكانى كه ابراهيم(ع) ايستاده، به نماز مىايستد. اما «باطن» آن، چنين است كه جايگاه خليل حق را دريابد و در آن جايگاه مستقر شود و نمازى همانند نماز حضرت ابراهيم(ع) بگذارد؛ همانگونه كه امام سجاد(ع) به «شبلى» فرمود:
اكنون كه به جايگاه ابراهيم خليل(ع) قدم گذاشتهاى، بايد با هر طاعتى آشنا شوى 1 و از هر معصيتى [از آن جمله، بىتوجهى به اموال ديگران و تصرف بىاذن صاحب] ابراز انزجار كنى. 2
كسى كه با معرفت به اسرار حج و عمره عبادت مىكند، قدم جاى پاى انبيا و ائمه(عليهم السلام) مىگذارد و با توجه به سؤال امام سجاد(ع) از شبلى كه «آيا در مقام ابراهيم(ع)، ابراهيمگونه نماز خواندى و بينى شيطان را به خاك ماليدى؟»، آنگاه كه به مقام ابراهيم(ع) مىرسد، در جايگاه ابراهيم(ع) مىايستد و ابراهيمگونه نماز مىگزارد و بينى شيطان را به خاك مىمالد. 3
اما كسى كه در نماز، لباس غصبى بر تن دارد و مكان ايستادن او بهگونهاى است كه براى طوافكنندگان ايجاد مزاحمت مىكند، در واقع در جاى ابراهيم نايستاده است. او طعمه شيطان است و شيطان بينى او را به خاك ماليده است. سخن شيطان با او اين است كه من بر تن تو لباس پوشانيدهام و تو در حال بندگى من هستى؛ نه بندگى خدا.