145 خواستار استرداد آن شد. بلاذرى از مورخان اهلسنت مىگويد: « قالت فاطمة لابيبكر ان رسولالله جعل لي فدكاً فاعطني اياها ...» 1 ابوبكر براى توجيه كار خود اين حديث را از پيامبر اكرم(ص) نقل كرد كه ما پيامبران از خود ارثى به يادگار نمىگذاريم و آنچه از ما بماند صدقه است. ( نحن معاشر الانبياء لانورث ما تركناه صدقه ) 2
قبل از نقد و بررسى اين حديث، توجه به اين نكته ضرورى است كه غير از فدك املاك ديگرى از پيامبر(ص) به ارث رسيده بود كه مصادره نگرديد. آيت الله حسنزاده آملى در اينباره مىگويد: بدون شك فدك ملك خالص پيامبر(ص) بوده است به چند دليل:
الف) آيه شش سوره حشر 3.
ب) اعتراف خود ابوبكر؛ زيرا كه به حديث عدم ارث تمسك كرد. اگر آنجا را ملك پيامبر(ص) نمىدانست دليلى نداشت كه اين حديث را پيش بكشد.
ج) ابوبكر از حضرت زهرا(عليها السلام) شاهد و گواه طلب كرد و اين خود دليل ديگرى است كه آنجا را ملك پيامبر مىدانسته؛ زيرا هبه (يا ارث) فقط در صورت مالك بودن امكانپذير است. « لا هبة الا في ملك »... و با توجه به اينكه ملك خالص پيامبر بوده پس مسئله هبه در كار است نه ارث؛ زيرا ارث اختصاصى به حضرت زهرا(عليها السلام) نداشته است. نتيجه اينكه حضرت زهرا(عليها السلام) دو نوع ادعا داشت: