120جهانى تعامل سازنده داشته باشند؛ بايد الگوى حزب عدالت و توسعه تركيه را در پيش گيرند.
برگزارى نشست‌هاى متعدد مخالفان و پذيرايى كامل و بى‌قيد وشرط از آنان، گشايش مرز بر روى تردد آوارگان از يك‌سو و اعزام مخالفان به داخل، تجهيز نظامى آنان به انواع سلاح‌هاى سبك و نيمه سنگين، هدايت، راهنمايى و ارائه اطلاعات نظامى و نظاير آن، نقش تركيه را از يك دولت حامى به دولت مداخله‌گر تبديل كرده است. البته ناگفته نماند كه سياست اتخاذى دولت اردوغان به هيچ روى نماينده نگرش همه جناح‌ها و بخش‌هاى جامعه تركيه نمى‌باشد.
در واقع در حال حاضر نيز در داخل تركيه حزب حاكم از سوى مخالفين تحت فشار است كه تركيه را بيش از حد درگير بحران سوريه نموده است. برخى احزاب سكولار و چپ‌گرا مانند حزب جمهورى‌خواه خلق و حزب كار سياست‌هاى مداخله گرانه تركيه را به شدت مورد انتقاد قرار داده و مغاير با منافع ملى تركيه و امنيت دراز مدت آن قلمداد نموده‌اند. ضمن اينكه جمعيت‌هاى بكتاشى و علوى تركيه كه به دلايل فرهنگى و مذهبى نسبت به دولت سوريه همدلى‌هايى دارند پيوسته از سياست‌هاى رسمى دولت انتقاد مى‌نمايند. تظاهرات اخير مخالفان اردوغان بر سر مسائل ميدان تقسيم استانبول