77تحولات و روندهاى خاورميانه در سالهاى پس از 2006م سبب نزديكى بيشتر آنها به يكديگر شده است. تحولات عراق و عدم موفقيت آمريكا در اين كشور به همراه تحولات لبنان، فلسطين و همچنين تداوم برنامه هستهاى ايران و افزايش قدرت روز افزون ايران، از جمله روندهايى است كه به نزديكى بيشتر اهداف و منافع اين دو كشور در منطقه منجر شد و برآيند اصلى آن، توافق در جهت ايجاد بازدارندگى در مقابل ايران و جلوگيرى از گسترش قدرت منطقهاى آن تبلور يافته است. در مورد شرايط كنونى منطقه و نقش ايران، تعيينكنندهترين عامل، روندهاى منطقهاى و نقش سياستها و عملكرد آمريكا در شكلگيرى و تداوم اين روندها بوده است. اما در اين ميان، سياستها و اقدامهاى منطقهاى جمهورى اسلامى ايران نيز نقش عمدهاى داشته است. اهداف و منافع مشترك آمريكا و عربستان سعودى براى ايجاد توازن در مقابل ايران و عملكردهاى آنها در اين مورد، به محدوديتهاى منطقهاى عمدهاى براى ايران منجر مىشود. تنها جاى استفاده براى ايران، فضاهاى اختلافنظر در رويكردهاى آمريكا و سعودىها در مسايل منطقهاى است. ضمن اينكه، بازانديشى و ظرافت بيشتر در رفتارها و سياست منطقهاى، مىتواند تا حدودى اين محدوديتها را كاهش دهد.
به نظر مىرسد تلاش براى تغيير نگرشهاى