105قضاياى مصر فتوا مىدهند كه هر گونه مخالفت با دولت مصر، حرام است و جايز نيست. درباره يمن همين فتوا را دادند. ماهيت اين بيدارى اسلامى سلفى نيست؛ چون سلفىگرى تكفيرى پس از وهابيت هراسى كه در دنيا به وجود آمده، به شدت رو به خاموشى رفت. در كشورى مانند مصر كه «الأزهر» گرايشى به شدت ضد وهابى دارد، امكان ندارد وهابيت بتواند بروز خارجى پيدا بكند. از اين رو، نگاهشان به اين جريانها، نگاه كاملاً منفى است، اما به دنبال تصدير هستند؛ بدين معناكه وقتى ديدند بيدارى اسلامى به نتيجه رسيد، در مصر فعال شدند و امروز مشغول فعاليتاند. آنها نه تنها در برابر شيعيان، بلكه در برابر قرامطه در مصر، به شدت موضعگيرى و بلوا ايجاد مىكنند. همه اينها بيانگر اين واقعيت است كه آنها هم مانند آمريكا و سايرين وقتى كه ديگر نتوانستند كارى انجام بدهند، عملاً مجبور شدند انقلابها را به نفع خودشان مصادره و اين فضا را ايجاد بكنند.
نتيجهگيرى
1. بايد با هر جريانى، با توجه به ويژگىهاى خودش برخورد كنيم و با همه با يك روش رفتار نكنيم. نبايد به گونهاى عمل كنيم كه آنها را عليه خود هماهنگ سازيم؛