1) . آية الله نورى: و به نيت خود محرم شود.

2) . آية الله بهجت: در صورتى كه قصد انجام وظيفه داشته، مخلّ به نيابت نيست و عمل مجزى است (مناسك، ص22). آية الله تبريزى، اية الله سبحانى: اگر ارتكازاً قصد منوب‌عنه را داشته‌اند؛ به‌طورى كه اگر كسى مى‌پرسيد جواب مى‌دادند براى منوب‌عنه حج به‌جا مى‌آوريم كفايت مى‌كند و حج نيابت آنها صحيح است. آية الله خويى: فتواى ايشان در دست نيست. آية الله سيستانى: اگر محرك آنان در احرام، حج نيابى باشد كافى است ولى اگر به كلى غافل باشند كه اگر از آنها پرسيده شود، جواب مى‌دهند كه براى خود احرام مى‌بنديم بايد حج را به نيت خود تمام كنند ولى اگر پس از انجام عمره از مكه خارج شوند و در ماه بعد به مكه برگردند؛ مثلاً آخر ذى‌قعده خارج و اوّل ذى‌حجه وارد شوند عمره آنها باطل مى‌شود و مى‌توانند از يكى از مواقيت به نيت منوب‌عنه احرام ببندند، گرچه باطل كردن عمره تمتّع عمداً گناه است. آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: با فرض آنكه مستطيع نبوده و از قبل اجير براى انجام حج شده است نيت احرام براى خود او منعقد نشده است و در صورتى كه مجدّداً به نيت منوب‌عنه محرم شده است حج نيابى او صحيح است. آية الله فاضل، آية الله نورى: اگر شخص غافل، ارتكازاً قصد منوب‌عنه را داشته، وداعى و انگيزه او منوب‌عنه بوده، هر چند قصد خودش را اخطار كرده، قصد ارتكازى بر اخطار فعلى مقدم است و براى منوب‌عنه واقع مى‌شود، و حج نيابتى صحيح است. آية الله مكارم: همين اندازه كه نيت نيابت در عمق ذهن او باشد كافى است.

3) . آية الله اردبيلى: و ظاهر اين است كه در اين موارد قصد ارتكازى موجود و كافى است؛ پس حج نيابى صحيح و از منوب‌عنه مجزى است.

4) . آية الله سيستانى: در اين مثال احرام اوّل او صحيح است. آية الله مكارم: نيت حجةالاسلام تأثيرى ندارد..