1) . آية الله زنجانى: البته منظور عمره مفرده مستحبى است.

2) . آية الله اردبيلى: به ذيل مسأله 127 مراجعه شود. آية الله بهجت: چنانچه احراز رضايت شود و شاهد حال هم بر رضايت بود؛ به‌طورى كه اگر او بفهمد راضى است، نيابت صحيح است با مراعات ساير جهات (مستفاد از س 157 و 17). آية الله سبحانى: نيابت در صورتى تحقق مى‌پذيرد كه طرف رسما او را نايب خود قرار دهد و يا به اصطلاح به او وكالت دهد كه اين كار را از طرف او انجام دهد.

3) . آية الله تبريزى، آية الله خويى: چنانچه از دخول به مكه جلوگيرى شده، مى‌تواند در محلّ خودش قربانى نمايد و احتياط اين است كه حلق يا تقصير نيز بنمايد و اگر وارد مكه شده و تنها اجازه اعمال را به او نداده‌اند حلق يا تقصير نموده و در صورت امكان موى خود را به منى بفرستد و براى بقّيه اعمال نايب بگيرد. (مناسك، مسأله 445). آية الله زنجانى، آية الله سيستانى: در صورت امكان بايد موى خود را به منى بفرستد. (مناسك، مسأله 440). آية الله سبحانى: در صورتى كه از دخول به مكه جلوگيرى شده حكم مصدود را دارد بايد با انجام قربانى در محل صد و در صورت عدم امكان در محل خود و تقصير از احرام خارج شود و اگر وارد مكه شده و اجازه اعمال به او ندادند بايد حلق كند و موى خود را به منى بفرستد و براى بقيه اعمال نايب بگيرد (كتاب الحج، ج5، ص469). آيات عظام صافى، گلپايگانى، مكارم: بنابر احتياط مستحب. آية الله خامنه‌اى: اين احتياط در مناسك معظم‌له يافت نشد.

4) . آية الله اردبيلى: بنابر احتياط هم وظيفه مصدود را انجام دهد (يعنى يك قربانى كند) و هم براى بقيه اعمال نايب بگيرد..