12522. شكار حيوانات صحرايى؛

23. دروغ گفتن؛

24. مجادله كردن؛

25. نزديكى كردن با همسر.

چنان‌كه ضمن محرّمات ياد شده ديديم: نزديكى با زنان و دروغ گفتن و مجادله كردن در حال احرام جايز نيست: ( فَلاٰ رَفَثَ وَ لاٰ فُسُوقَ وَ لاٰ جِدٰالَ فِي الْحَجِّ )؛ زيرا حج براى دورى از گناه و ترك شهوات و پاك ساختن روح از حالت خودبرتربينى و كشمكش‌هاى نفسانى است، بديهى است كه اين امور، حالت اخلاص را از آدمى مى‌گيرد و روح بندگى محض الهى را از او دور مى‌كند و اصل برادرى و همدلى را در جامعه سست مى‌نمايد. اگر «فسوق» را به معناى همه گناهان بگيريم، چنان‌كه بعضى از مفسران گفته‌اند ¹ اين آيه شامل همه محرّمات احرام خواهد شد، ولى در روايات ما «رفث» به جماع و «فسوق» به دروغ و دشنام و «جدال» به مجادله كردن و تأييد گفتار خود با قسم، تفسير شده است، چنان‌كه معاوية بن عمار مى‌گويد: امام‌صادق(ع) در اين رابطه فرموده است:

إذا أحرَمتَ فَعَليكَ بِتَقوَى اللهِ وَذكرِ اللهِ كَثيراً وَقِلَّةِ الكَلامِ إلاّ بِخَيرٍ، فَإنَّ مِن تَمامِ الحَجِّ وَالعُمرَةِ أن يَحفَظَ المَرءُ لِسانَه إلاّ مِن خَيرٍ، كَما قالَ اللهُ عَزّ وَ جَلّ، فَإنَّ اللهَ عزَّوجَلّ يَقولُ: (فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فِي الْحَجِّ)، وَالرَّفثُ، الجِماعُ