98

شبهه 2 : علم غيب مختص و غير مختص

مى‌گويند: اين سخن كه «پيامبر برگزيده از ميان مخلوقات خدا بوده و به اذن خدا عالم به غيب بوده است»، اشتباه است زيرا پيامبر در قرآن مى‌گويد: إِنَّمٰا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحىٰ إِلَيَّ... ؛ «همانا من آدمى هستم همچون شما كه به من وحى مى‌شود...». (كهف: 110؛ فصلت: 6)

بدين جهت، آگاهى از غيب اختصاص به خدا دارد.

پاسخ

بعضى، نتوانسته‌اند «علم غيب مختص به خدا» را از «علم غيب غير مختص به او» جدا سازند و لذا مغالطه نموده و همه را دربست از آن خدا دانسته‌اند، درحالى‌كه اگر به قرآن مراجعه مى‌كردند، و اهل فهم و انصاف بودند اين‌گونه سخن نمى‌گفتند. توضيح اينكه: علم غيب بر دو نوع است:

1. علم غيب ذاتى و نامحدود

آگاهى از غيب به صورت «علم ذاتى» و نه اكتسابى، آن هم