93ما پيامبران را با دلايل روشن فرستاديم و همراه آنان كتاب و ميزان نازل كرديم تا مردم قسط را به پا دارند.
مسلماً برپا داشتن قسط در گرو اين است كه انسانها عدالت را در ابعاد و زمينههاى مختلف بشناسند، و از طريق حكومت الهى آن را تحقق بخشند.
4. داورى در موارد اختلاف؛ چنانكه مىفرمايد:
كٰانَ النّٰاسُ أُمَّةً وٰاحِدَةً فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النّٰاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ (بقره:213)
مردم يك دسته بيش نبودند (تا اينكه در ميان آنان اختلاف پديد آمد)، سپس خدا پيامبران را، نويدبخش و بيمدهنده، برانگيخت و همراه آنان كتاب را فرو فرستاد تا بين مردم در آنچه اختلاف كردهاند داورى كند.
بديهى است اختلافات مردم منحصر به عقايد نبوده، بلكه شئون مختلف زندگى را در برمىگيرد.
5. اتمام حجت بر بندگان؛ چنانكه مىفرمايد:
رُسُلاً مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ لِئَلاّٰ يَكُونَ لِلنّٰاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَ كٰانَ اللّٰهُ عَزِيزاً حَكِيماً (نساء:165)
پيامبرانى نويددهنده و بيمدهنده را برانگيخت تا پس از آمدن پيامبران، مردم حجت و عذرى نزد خدا نداشته باشند، و خداوند قدرتمند و حكيم است.