92در ميان هر امتى پيامبرى را برانگيختيم تا خدا را پرستش كنيد و از پرستش مظاهرِ طغيان، بپرهيزيد.

بدين‌منظور پيامبران الهى پيوسته با مشركان درگير بوده و در اين راه رنج‌هاى بزرگى را متحمل شده‌اند.

رسول خدا(ص) دربارۀ هدف بعثت پيامبران مى‌فرمايد:

وَ لِيعقِلَ العِبادُ عَن رَبِّهِم ما جَهِلُوهُ، فَيَعْرِفُوهُ بِربُوبِيَّتِه بَعْدَ ما أنكروا، وَ يُوَحّدوه بِالأُلوهية بَعدَ ما عَضدُوا. ¹

[پيامبران را برانگيخت] تا بندگان وى آنچه را كه دربارۀ توحيد و صفات خدا نمى‌دانند فراگيرند و به ربوبيت و پروردگارى و يگانگى او بعد از انكار و عناد، ايمان بياورند.

2. آشنا كردن مردم با معارف و پيام‌هاى الهى و راه و روش تزكيه؛ چنان‌كه مى‌فرمايد:

هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيٰاتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰابَ وَ الْحِكْمَةَ (جمعه:2)

او كسى است كه در ميان اميين پيامبرى را برانگيخت تا آيات حق را برآنان فرو خواند و آنان را از رذايل اخلاقى پاكيزه گرداند و كتاب و حكمت را به آنان بياموزد.

3. برپا داشتن قسط در جامعۀ بشرى؛ چنان‌كه مى‌فرمايد:

لَقَدْ أَرْسَلْنٰا رُسُلَنٰا بِالْبَيِّنٰاتِ وَ أَنْزَلْنٰا مَعَهُمُ الْكِتٰابَ وَ الْمِيزٰانَ لِيَقُومَ النّٰاسُ بِالْقِسْطِ (حديد:25)