84
شبهه 17 : چرا شيعيان، در برابر امامان بهسان عبد مىايستند؟
پاسخ
تصور مىكنند كه ادب در محضر بزرگان مانند رسول خدا يك نوع پرستش آنهاست. تو گويى آنان بين ادب و احترام و پرستش حدّ و مرزى قائل نيستند. قرآن مجيد به مسلمانان دستور مىدهد كه او را بهسان ديگران صدا نزنيد و صداى خود را از صداى او بلندتر نسازيد. چنانكه مىفرمايد:
يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَرْفَعُوا أَصْوٰاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَ لاٰ تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمٰالُكُمْ وَ أَنْتُمْ لاٰ تَشْعُرُونَ (حجرات: 2)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، صداى خود را فراتر از صداى پيامبر نبريد و در برابر او بلند سخن مگوييد - داد و فرياد نكنيد - آنگونه كه بعضى از شما در برابر بعضى مىكنند، مبادا اعمال شما نابود گردد، درحالىكه نمىدانيد.