191 همين دليل نيز از بيعت خوددارى كردند.
اين اجمال سقيفه است و معلوم مىشود واقعاً فتنه بوده و فتنه نيز خاموش نشده و آثار زيانبارى را تا به امروز بر جاى نهاده است و اختلاف عظيمى در پيكره امت اسلامى، پديد آورده است و به عزّت و عظمت امّت اسلامى آسيب رسانده است. اينك وقت آن است كه بپرسيم: اين مأموران ارشادى، با كتمان حقايق تاريخى، چه هدفى را دنبال مىكنند؟
فرض كنيم كه نصّى و سفارشى اكيد از پيامبر(ص) درباره امام على(ع) نبود، و قرار بود كه خليفه اسلامى از طريق شورا برگزيده شود. در اين صورت بايد پس از تجهيز جسد مقدس پيامبر(ص)، از همه گروهها بزرگانى انتخاب شوند، آنگاه پس از يك رشته رايزنىها، لايقترين و شايستهترين فرد از نظر دانش و بينش براى اين مقام برگزينند، نه اينكه در يك مجلسى كه از مهاجران فقط سه نفر و از انصار جمع قليل حاضر بودهاند، سپس با منطقهاى بىاساس يكى را براى خلافت برگزينند و كسانى كه از بيعت سرباز زنند تهديد كنند.
از همه اينها گذشته در اينجا دو مطلب خيلى مهم است:
1. نمكنشناسى اين جمعيت كه به مسئله تجهيز پيامبر(ص) اهميت نداده و به فكر خلافت و كسب مقام افتادند.
2. بر فرض اينكه در سقيفه جمع مىشدند، بايد قبلاً در كتاب و سنت بررسى كنند كه شيوه حكومت در اسلام چگونه است و آيا فردى تعيين شده يا نه؟ و آنگاه دست به كار انتخاب يا انتصاب شوند.