181 ماند تا به اين نيت، او را از خطر حفظ كند؟
ما مسئله فضيلت و برترى افراد را بر قرآن عرضه مىكنيم. قرآن، فضيلت و برترى را در كثرت جهاد مىداند و مىفرمايد:
فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰاهِدِينَ عَلَى الْقٰاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً (نساء: 95)
خدا مجاهدان را بر ديگران كه از جهاد بازماندهاند برترى بزرگى بخشيده است.
على(ع) در 26 غزوه و چندين سريّه شركت كرده و اگر جانفشانىهاى على(ع) در جنگ بدر و احد نبود، مسلمانان با دشوارى بزرگى روبرو مىشدند. مطالعه سيره ابنهشام، عظمت جهاد على(ع) را به روشنى ثابت مىكند. اكنون مىپرسيم آن كس كه شما او را خليفه مىدانيد، آيا در طول عمر خود در ميدان نبرد از خود رشادتى نشان داده است و دشمن را شكست داده و يا لااقل مشركى به دست او كشته شد، يا فقط، سياهى لشكر بود؟ مىدانيد كه حتى در جنگ احد، شيخين از صحنه فرار كردند و به كوه پناه بردند؛ زيرا تصور مىكردند كه پيامبر(ص) كشته شده است؟ 1
من از بازگويى تاريخ در اين مورد خوشحال نيستم امّا بيهودهسرايىهاى بعضى سبب مىشود كه انسان، پرده از روى حقايق بردارد.