94 مكه رود و با مشركان گفتوگو كند. او پس از رسول خدا، به سرعت با ابوبكر بيعت كرد و كتابت نامههاى خليفه را بر عهده گرفت. در دورۀ خليفۀ دوم هم، از نفوذ بسيار و حمايت خاصّ وى برخوردار شد. 1
عثمان در محرّم سال 25 ق به وسيلۀ شورايى كه عمر تعيين كرده بود، به خلافت رسيد و در ذىحجّه سال 36 ق، پس از 12 سال خلافت، در 83 سالگى كشته شد. نام دقيق قاتل يا قاتلان عثمان معلوم نيست؛ولى از شخصى به نام اسودانبنحمران مصرى و حتّى برخى از اصحاب رسول خدا(ص)مانند طلحه ياد شده است. 2 گويند جنازهاش را در محلّ جمعآورى زباله انداختند و پس از سه يا چهار روز، عدّهاى شبانه و بىآنكه بر آن نماز بگذارند، در محلّى به نام حَشّ كوكب به خاك سپردند. 3
2. كارگزاران
عثمان، بيشتر فرمانداران عمر و صحابۀ رسول خدا(ص)مانند عمّاربنياسر و ابوموسى اشعرى را تغيير داد و به جاى آنان كارگزارانى از طايفۀ بنىاميّه برگزيد. همچنين اشخاصى چون علىبن عدىبن ربيعه، خالد بن عاصى بن هشام، عبداللهبنحضرمى، قاسمبنربيعه، يعلىبناميّه، عبدالله بن عامر بن كريز، سعيدبنعاص، عبدالله بن سعد بن ابىسرح، وليد بن عقبة بن ابىمعيط، معاويةبن ابىسفيان، جريربنعبدالله، اشعثبنقيس، عتيبةبنالنهاس، سعيدبنقيس و سائببناقرع را بر مكه، طائف، صنعاء، بصره، كوفه، مصر، شام، قرقيسيا، همدان، آذربايجان، حلوان، رى و اصفهان گمارد.
وى، ابوموسى اشعرى، جابربنفلان مزنى، سماك انصارى، قعقاعبنعمرو،