80 45 مرد و 21 زن در سال ششم يا نهم بعثت، مسلمان شد. 1 او همراه عيّاشبنابىربيعه به مدينه هجرت كرد و در آنجا به توصيۀ پيامبر(ص)، با ابوبكر 2عقد اخوّت بست. وى در بسيارى از جنگها حضور داشت و برخى از آنها را رهبرى كرد. با اين همه، حكايتى از دلاورىهاى او در منابع نيامده است؛ حتّى در مواردى، فرار او از معركۀ جنگ، شكست در برابر دشمن و يا خشونت وى با اسرا گزارش شده است. 3
وى پس از ابوبكر و به وصيّت او در سال سيزدهم هجرت به خلافت رسيد. عمر در اين دوره، بهرغم رفتار خشونتآميز با مردم، زندگى سادهاى داشت. وى به تجارت مىپرداخت و از تجمّلگرايى و استفادۀ شخصى از بيتالمال،به شدت متنفّر بود؛ازاينروبارها كارگزاران خود را به دليل تجمّلگرايى، بركنار يا توبيخ وجريمه كرد. اما معاويه را از اين امر معاف داشت و او را كسراى عرب خواند. 4
عمربنخطّاب، پس از ده سال و شش ماه خلافت، در 23 ذىحجّه سال 23 ق در 60 يا 63 سالگى به دست ابولؤلؤ كشته شد. صهيب رومى بر او نماز گزارد و كنار قبر ابوبكر دفن شد. 5
2. كارگزاران
در دورۀ خلافت عمر، دامنۀ فتوحات گسترش يافت و سرزمينهاى بسيارى تحت
سيطرۀ حكومت اسلامى قرار گرفتند؛ به همين دليل، وى روش حكمرانى خود را بر