68 تو را بدان فرمان مىدهم و نه از آن باز مىدارم؛ بلكه فقط مجرى دستور رسول خدا هستم»؛همچنين از او خواست تا عمر را از همراهى با سپاه، معاف دارد كه اسامه موافقت كرد.
سپس اسامه به سوى منطقهاى به نام «أُبنى» 1 حركت كرد و با گذر از سرزمين بنىجهينه و بنىقضاعه با شعار «يا منصورُ امّة» به سپاه دشمن يورش برد و بسيارى از آنان را كشت يا اسير كرد. همچنينوى غنايم فراوانى را به دست آورد و پس از حدود هفتاد روز اقامت در آنجا، پيروزمندانه به مدينه بازگشت. 2
د) جنگهاى رِدَّه
كلمۀ رِدَّه يا رَدَّه از واژۀ ارتداد، به معناى بازگشت از اسلام به كفراست. در منابع فقهى، بحثهاى مفصّلى در خصوص معناى ارتداد، اقسام و حكم فقهى و قضايى مرتد، مطرح و ارزيابى شده است. در متون تاريخى نيز به مسئلۀ ارتداد اشاره شده كه بيشتر به ارتداد برخى از مسلمانان در اواخر عمر رسول خدا(ص)و اوايل خلافت ابوبكر مربوط مىشود. اين افراد كه به «اهل ردّه» معروف گشتند، داراى عقايد و گرايشهاى مختلفى بودند؛ امّا به طور كلّى مىتوان آنان را به سه دسته تقسيم كرد:
يك- افراد يا قبايلى كه فقط براى حفظ زمين و موقعيّت اجتماعى خود و پس از امضاى پيمان صلح، اسلام را پذيرفته و به رسول خدا(ص)ايمان آورده بودند؛ امّا همچنان به عقايد جاهلى خويش احترام مىگذاشتند؛ ازاينرو، به محض آگاهى از رحلت پيامبر(ص)، تعهّدات خود را پايان يافته تلقّى كردند و از اسلام دست كشيدند؛
دو- گروههايى كه با صداقت ايمان آوردند و مسلمان واقعى بودند؛ امّا خلافت