200 خود - فرزندان هشام - را آزار مىداد. پس از آن، رقابت شديدى ميان امويان درگرفت تا آنجا كه وليد به دست پسرعموى ديگرش يزيدبن وليدبن عبدالملك كشته شد. آنگاه عبّاسبنوليد در حمص، بشربنوليد در قنّسرين، عمروبنوليد در اردن و يزيدبنسليمان در فلسطين قيام كردند. مروانبنمحمّد نيز كه در ارمنستان به سر مىبرد، به انتقام خون وليد رهسپار عراق شد. سرانجام يزيد به دست برادرش - ابراهيم - كه خواستار خلافت بود، كشته شد؛ ولى حكومت وى نيز چندان دوام نياورد و مروانبنمحمّد پس از لشكركشى به دمشق و شكست ابراهيم، خود را خليفه خواند. در دوره مروان هم سليمانبنعبد الملك اموى و بسيارى ديگر دست به شورش زدند.
به هر روى، شدّت و گسترش اختلافها و دشمنىهاى خانوادگى ميان امويان، قدرت آنان را رو به زوال نهاد و در جهت سقوط قرار داد تا آنجا كه در مقابل عبّاسيان به زانو درآمدند؛ سرانجام با كشته شدن مروانبنمحمّد - آخرين خليفۀ اموى- دولت آنان منقرض گشت.
2. مقابله با ارزشهاى اسلامى
منابع تاريخى آوردهاند كه عثمان در سالهاى پايانى خلافت خود، بسيارى از مفاهيم ارزشى و اخلاقى اسلام را به فراموشى سپرد و به جاى آن، ارزشهاى جاهلى نظير دنياطلبى وتجمّلگرايى را بر جامعه حاكم كرد. او اعتراض اصحاب رسول خدا(ص)را نيز برنتابيد و با آنان برخورد سختى كرد. پس از او، معاويه در حالى بر كرسى خلافت نشست كه به نبوّت حضرت محمّد(ص)اعتقادى نداشت و همواره آرزو مىكرد كه روزى نام آن حضرت فراموش شود. وى بسيارى از احكام فقهى و قضايى اسلام را زير پا گذاشت و بسيارى از بىگناهان را به قتل رساند. 1 يزيدبنمعاويه نيز فرزند رسول خدا(ص)