405 كرده، به علل آن نيز اشاره نموده است، مثلاً علت نزديكى خدا به ايشان اين است كه بندگان او هستند و همه چيزشان قائم به اوست و چون به ايشان نزديك است، دعاهايشان را مستجاب مى‌كند و چون اجابت را قيد و شرطى نيست هر دعايى كنند، آن را مستجاب خواهد كرد، تنها شرط اجابت اين است كه دعاكننده خدا را بخواند و اين قيد دلالت دارد بر اينكه صاحب دعا بايد حقيقتاً بخواهد و البته از خدا بخواهد. بنابراين منظور از جمله أُجِيبُ دَعْوَةَ الدّٰاعِ إِذٰا دَعٰانِ اين است كه دعاكننده حقيقتاً در مقام دعا برآيد و برحسب علم فطرى و غريزى خودش خواستار شود و زبانش با دلش همراه و همگام باشد؛ چه، دعا و سؤال حقيقى را دل مى‌كند و زبان فطرت مى‌گويد، نه زبانى كه هرطور آن را بچرخانى مى‌چرخد، خواه راست باشد خواه دروغ، جدى باشد يا شوخى، حقيقت باشد يا مجاز. 1
ب) دعا در سرزمين عرفات
گاهى شرط استجابت دعا، حضور در مكانى ويژه و مقدس است. سرزمين عرفات، يكى از آن مكان‌هاى ويژه و مقدس است. خداوند در اين مكان، بدون‌بهانه، دعا را مستجاب مى‌كند، و آن‌گونه كه دعا در مكان‌هاى ديگر به سختى مستجاب مى‌شد، در اينجا به راحتى، مستجاب مى‌شود. در حقيقت حضور در عرفات و درك عرفه، فرصتى طلايى براى دعا كردن و خواستن است، بنابراين بايد از اين فرصت استفاده كرد، و به دعاها، رنگ استجابت بخشيد.
به تعبير آيت‌الله جوادى آملى:
روز عرفه روز دعا و نيايش است و اگرچه روزه آن روز مستحب است، ليكن اگر روزه گرفتن آن روز موجب ضعف شود، آن‌گونه كه انسان نتواند