203همچنين فرمود:
الحَجَرُ يمينُ اللهِ فِي الاَرْضِ، فَمَنْ مَسَحَ يدَهُ عَلَى الحَجَرفَقَدْ بايعَ اللهَ انْ لايَعْصِيَهُ. 1
حجرالاسود دست خدا در زمين است. هركس دست خود را بر آن بكشد، با خدا بيعت كرده است كه معصيت خدا را انجام ندهد.
از امام باقر(ع) روايت شده است: «
الحَجَرُ كَالْميثاقِ وَاسْتِلامُهُ كَالبَيعَةِ » 2؛ «حجرالاسود مانند پيمان است و دست كشيدن بر آن مثل بيعت است».
«حجرالاسود را پيامبر(ص) دست خداوند در زمين براى ميثاق و مصافحه ناميده است. به اين ترتيب، حجرالاسود وسيله مصافحه انسان و بيعت او با حضرت حق مىباشد. فراتر از آن اينكه مطابق سخن اميرالمؤمنين على(ع)، اين سنگ، به مثابه انسانى با حواس بشرى تلقى مىگردد. در مورد بيعت و مفهوم آن، قابل ذكر است كه نكته بسيار مهم، در توضيح بيعت و مفهوم رايج آن در گذشته، آن است كه «چون دستت به بيعت در دست كسى قرار مىگرفت، از بيعتهاى پيشين آزاد مىشد». طواف بيت كه با بيعت با خداوند آغاز مىشود، اگر آگاهانه باشد مقدمۀ تحولى بزرگ در زندگى انسان خواهد شد؛ چرا كه موجى از انسانها، امت اسلامى، در اثر بيعت با خدا از طريق حجرالاسود، از ساير پيمانها و به خصوص از پيمانهايى كه با شيطان بستهاند، از پيمانهايى با دنيا كه به آنها تحميل شده است و از پيمانهايى كه با سران زور و زر بسته، آزاد مىشوند. با حق پيمان مىبندند و آزاد و رها مىگردند، به عبوديت حق مىرسند كه هم پاسخگويى به هدف خلقت است و هم اوج آزادى.
روزگارى آدميان براى بقا و براى آسوده زيستن و براى آسودگى از تجاوز ديگران و