165 قبله انجام پذيرد - موجب قعود مردم و ناتوانى آنها در دفع هواها و دشمنان است. خير دنيا و آخرت در پرتو كعبه است و قيام آن، قيام دين است و قيام دين نيز مايه بهره‌مندى در دنيا و آخرت خواهد بود. ¹

10. كعبه، كانون اتحاد

آن‌گاه كه اراده خداوند، كعبه را قبله‌گاه و مطاف همه مسلمانان قرار داد و از همگان خواست به‌سوى كعبه نماز بگزارند و در موسم حج با پوششى يكنواخت و همگون، بر آن طواف كنند، يكدلى و اتحاد مسلمانان را نيز در نظر داشته است. اينكه همه مسلمانان تنها كعبه را محور و قبله و مطاف خويش قرار دهند و همه، با هر مقام و جنس و رنگ و زبان، فقط به‌سوى آن به نماز ايستند و برگرد آن به طواف برخيزند، ناخودآگاه بر همدلى و اتحاد آنان اثر مى‌گذارد و آنها را به‌سوى هدفى واحد متمركز مى‌كند.

شهيد مطهرى درباره نقش كعبه در آفرينش و تقويت انسجام ميان مسلمانان مى‌گويد:

از سخنان حضرت على(ع) است كه «

جَعَله سُبْحانَه وَ تَعالى عَلَماً » ²؛ «خداوند كعبه را پرچم اسلام قرار داده است». از قديم معمول بوده است كه گروه‌هايى كه با يكديگر به جنگ مى‌پرداخته‌اند، هركدام پرچم مخصوص به خود داشته‌اند و در زير آن گرد مى‌آمده‌اند. پرچم، رمز بقا و استقلال و مقاومت آنها به شمار مى‌آمده است. برافراشته بودن آن، دليل حيات جمعى آنها بوده است و افتادن و خوابيدن آن، علامت شكست آنها بوده است. دلير و دلاورترين آنها، نامزدِ به دست گرفتن پرچم بوده است و گُردان و دلاوران دور او را مى‌گرفتند كه برافراشته بماند. برعكس، دشمن كوشش مى‌كرد كه پرچم را بخواباند. پرچم، مقدس و محترم بود. امروز نيز پرچم،