233تطهير و امثال آن‌ها، كار ديگرى نداشته و مراد از عبادت، طواف و سعى است على‌الاحوط. (همان).
آيةاللّٰه زنجانى: كسى كه قبل از غروب از منى خارج شود و اعمالش قبل از طلوع فجر تمام شود، اگر مى‌تواند بايد هنگام طلوع فجر خود را به منى برساند. ولى اگر از اوّل غروب تا طلوع فجر به اعمال مكّه و مقدمات و آداب آن اشتغال داشته باشد ترك بيتوته و اصباح، بر او جايز ولى مكروه است. (اين مسأله مربوط به شب يازدهم مى‌باشد) در شب دوازدهم و شب سيزدهم بنابر احتياط واجب بايد از غروب آفتاب روز قبل تا طلوع آفتاب روز بعد در منى بماند و از آنجا خارج نشود حتى براى طواف و سعى واجب. (ص 228 م 908).
آيةاللّٰه خويى رحمه الله و آيةاللّٰه تبريزى: كسى كه در مكّه تمام شب و يا باقيمانده از شب اگر بعد از دخول در شب از منى خارج شده و مشغول به عبادت بوده كفايت مى‌كند. (م 1222).
كوچ از منى
امام خمينى رحمه الله و ساير آيات عظام: كسانى كه جايز است براى آنان كوچ كردن در روز دوازدهم، بايد بعد از ظهر كوچ كنند و جايز نيست قبل از ظهر، و كسانى كه در روز سيزدهم كوچ مى‌كنند، مختارند هر وقت را بخواهند كوچ كنند. (م 1236).