218بدهد. (همان) و در مناسك ص 294 فرمودند: و اگر صدقه دادن ممكن نباشد يا موجب مشقت و زحمت زيادى بشود وجوب آن ساقط مى‌شود و رساندن آن به خود فقير لازم نيست بلكه كفايت مى‌كند به وكيل او داده شود اگرچه وكيل خود قربانى كننده باشد. آنگاه وكيل بر حسب اجازه موكّل در آن تصرف مى‌كند. به هديه دادن يا فروش يا اعراض از آن و يا غير اينها(همان).
آيةاللّٰه زنجانى: بهتر است گوشت قربانى را سه قسمت كرده، قسمتى را هديه دهد و قسمتى را به فقير صدقه دهد و قدرى هم از ذبيحه بخورد و خوردن و هديه كردن واجب نيست. بلى صدقه دادن واجب است و احتياط واجب آن است كه مقدار آن از ثلث قربانى كمتر نباشد. براى صدقه دادن مى‌تواند از فقير مؤمنى كه در حرم حضور دارد خواه اهل حرم باشد يا از ايران آمده باشد، وكالت بگيرد كه پس از ذبح مقدار لازم را تمليك وى نموده در آن‌جا رها نمايد يا از او بخرد. (ص 194 - 195 م 769).
آيةاللّٰه وحيد: لازم است 13 گوشت قربانى را به فقير مؤمن صدقه بدهد و احتياط آن است كه 13 آن را نيز به مؤمن هديه نمايد و مقدارى ولو كم از آن بخورد و مى‌تواند از طرف فقير مؤمن براى تصرف در سهم فقير، وكيل باشد كه آن را بفروشد، يا ببخشد و يا رها كند.
(ص 169).