190كند و اگر تمكن نداشت نائب بگيرد. (م 1176) (اما طايفه چهارم) اگر خلافش ظاهر شد، اعاده اعمال مستحب است. (م 1178) آيةاللّٰه صافى: احوط آن است كه پس از مراجعت از منا نايب بگيرد كه اعمال آن‌ها را انجام دهد و اگر خلاف يقينى كه داشت، ظاهر شد، اعاده لازم است، بدون تفاوت بين صور مذكوره. (م 1178).
آيةاللّٰه مكارم: (قبل از رفتن به عرفات) بنابر احتياط واجب اعمال را مقدم بدارند(همان) و احتياط به اعاده در صورت امكان ترك نشود.
آيةاللّٰه خوئى رحمه الله : راجع به دو طائفه اوّل مى‌فرمايد: اين دو مى‌توانند طواف حج و نمازش را قبل از وقوفين بجا آورند و سعى را در وقت خودش انجام دهند و احوط اين است كه سعى را نيز مقدم داشته و در وقتش هم اعاده نمايند. و اولى و بهتر در صورت امكان، اعاده طواف و نماز است در ايام تشريق يا بعد از آن تا آخر ماه ذى‌الحجه. و كسى كه از رفتن به مكه بر جان خود مى‌ترسد، مى‌تواند طواف حج و نماز و سعى را بر وقوفين مقدّم بدارد. بلكه مقدم داشتن طواف نساء نيز عيبى ندارد(م 1176).
آيةاللّٰه فاضل: طائفۀ (دوّم و سوّم در صورتى مى‌توانند اعمال را مقدم بدارند) كه نتوانند صبر كنند تا ازدحام تمام شود و يا تا رفع ازدحام نتوانند در مكه بمانند يا با عسر و حرج مواجه مى‌شوند (م 1176) (طايفه چهارم) و اگر احتمال حدوث مرضى مى‌داد و بعداً مرض حادث نشد مجزى نيست. (م 1178).