189اوّل: زن‌هايى كه ترس آن دارند كه در برگشتن حائض يا نفساء شوند و پاك نشوند و نتوانند بمانند تا پاك شوند.
دوّم: پيرمردها يا پيرزن‌هايى كه به خاطر ازدحام جمعيت عاجز باشند از طواف يا برگشتن به مكه.
سوّم: اشخاص مريض كه ترس از ازدحام جمعيت داشته باشند يا عاجز باشند از طواف.
چهارم: كسانى كه مى‌دانند تا آخر ماه ذى حجّه به جهتى، براى آن‌ها ممكن نمى‌شود طواف و سعى. (خائف).آيةاللّٰه اراكى رحمه الله : بر اين طايفه تقديم واجب است و احوط استنابه نيز مى‌باشد.
اعمال سه مورد اوّل كافى است گرچه بعد، خلاف آن ظاهر شود.
مثلاً زن حائض نشود، يا مريض خوب شود، يا ازدحام زياد نباشد. بر اين‌ها اعاده لازم نيست اگرچه احوط است.
و طائفه چهارم اگر از جهت مرض و پيرى و عليلى بود مجزى است. اما اگر از جهت ديگر بود مثل آنكه اعتقاد داشت سيل مانع مى‌شود و بعد خلافش ظاهر شد، بايد اعاده كند. (م 1178).
آيةاللّٰه گلپايگانى رحمه الله و آيةاللّٰه صافى: احتياط آن است كه (سه طائفه اوّل) بعد از برگشتن اگر ممكن شود در ايام تشريق واِلّا تا آخر ذى حجّة، طواف و سعى را دوباره بجا آورند. (همان) آيةاللّٰه گلپايگانى:
و در مورد طواف نساء و نماز آن احوط آن است كه اين چند طائفه رجاءً انجام دهند و پس از اعمال منى در صورت تمكن خودش اعاده