60كه عدهاى از علماى اهلسنت مانند «امام قوشجى» در مبحث امامت شرح تجريد مىگويد: «اجماع داريم بر اينكه آيه إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ ... در حق علىبن ابىطالب(ع) نازل شده است.
سپس سيد شرفالدين از «تفسير كبير امام ثعلبى» كه از جايگاه بسيار بالايى نزد اهلسنت برخوردار است،روايتى را از ابوذر غفارى در ذيل آيه إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ ... نقل مىكند:
ابوذر مىگويد مطلبى را از رسولخدا(ص) شنيدم و شاهد بودم، كه اگر دروغ بگويم هر دو گوشم كر باد و هر دو چشمم كور باد. حضرت فرمود:
«عَلِيٌّ قائِدُ البَرَرَةَ وَقاتِلُ الْكَفَرة مَنصُورٌ مَن نَصَرَهُ مَخْذُولٌ مَنْ خَذَلَهُ» ؛ «على(ع) پيشواى نيكوكاران و كشنده كافران است. هركس او را يارى كند، خدا يارىاش خواهد كرد و هركس دست از يارىاش بردارد، خدا دست از يارى او برخواهد داشت».
سپس ابوذر مىگويد: اى مردم! روزى با رسولخدا(ص) در مسجد نماز مىخواندم. سائلى وارد شد و از مردم تقاضاى كمك كرد. چيزى به او داده نشد. دست به آسمان بلند كرد و عرضه داشت: «خداوندا! در مسجد رسول تو كمك خواستم و كسى جوابم را نداد». در همين حال على(ع) كه در حال ركوع نماز بود با انگشت كوچك دست راست خود اشاره كرد. سائل نزديك آمد و انگشتر را از دست آنحضرت بيرون آورد. در اين هنگام پيامبر(ص) سر بهسوى آسمان بلند كرد و گفت: «خداوندا! برادرم موسى از تو خواست كه به او شرح صدر بدهى و كارها را بر او آسان بسازى و گره از زبانش بگشايى تا مردم گفتارش را بفهمند و نيز تقاضا كرد كه برادرش هارون را وزير و ياورش قرار دهى و بهوسيله او نيرويش را زياد كنى و در كارهايش شريك سازى 1 و خواستههاى او را عطا كردى. خداوندا! من محمد برگزيده توام. سينه مرا گشاده و كارها را بر من آسان ساز و از خاندانم، على(ع) را وزير من گردان تا بهوسيله او پشتم قوى و محكم گردد».