365امامت و مهدويت را كاملاً به اثبات مى‌رساند، خصم مغرضانه و يا دوست غافلانه چنين سؤالى را مطرح مى‌كند و چون اين سؤال در بعضى اذهان وجود دارد مناسب است كه مقدارى به پاسخ آن بپردازيم.

اوّلاً: تعريف و اشاره به چيزى و يا شخصى در عرف مردم و نيز در قرآن به دوگونه است.

1- تصريح و بيان اسم مانند وَ مٰا مُحَمَّدٌ إِلاّٰ رَسُولٌ ... ¹؛ وَ اذْكُرْ فِي الْكِتٰابِ مَرْيَمَ . ²

2- اشاره و بيان و صف مانند معرّفى على(ع) كه داراى ولايت است مثل آيۀ:

إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ (مائده: 55)

سرپرست و ولى شما، تنها خداست و پيامبر او و كسانى كه ايمان آورده‌اند؛ آنها كه نماز را بر پا مى‌دارند، و در حال ركوع، زكات مى‌دهند.

همه دانستند كسى كه در ركوع نماز انگشتر خود را به‌عنوان صدقه به فقير داد على‌بن‌ابى‌طالب بود. در سه جاى قرآن آمده: هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدىٰ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ ³؛ «او كسى است كه پيامبر خود را با هدايت و دين حق فرستاد تا او را بر همه اديان غالب سازد، هر چند مشركان ناخشنود باشند». آيا اين پيروزى و غلبه اسلام بر تمام اديان و مذاهب تا به حال واقع شده؟ و آيا چنين پيروزى بزرگى بدون رهبرى امام معصوم و حجت خدا محقق مى‌گردد؟

و نيز خداوند متعال وعده داده كه صاحبان ايمان و شايستگان را حاكمان روى زمين قرار دهد و آن دين مرضى و اسلام مورد قبول پروردگار بر تمام روى زمين برقرار شود و همه مردم در امنيت كامل به بندگى خدا بپردازند.