262با ظاهر آيه، پيامبران الهى به دعوت خود ادامه مىدادند و دشمنان هم مخالفت مىكردند تا آنجا كه صاحبان ايمان كه در سختى بهسر مىبردند و منتظر آن نصرت الهى بودند كه رسولان و پيامبران به آنها خبر داده بودند، به شك و شبهه مىافتند و با خود فكر مىكنند كه پيامبران به آنها دروغ گفتهاند. در چنين حالى خداوند مىفرمايد: «يارى ما به سراغ آنها آمد. آنان را كه خواستيم، نجات داديم و عذاب و مجازات ما گنهكاران و مجرمان را شامل مىشود». از اين آيه بهخوبى استفاده مىشود كه براى صاحبان ايمان در عصر انبياى گذشته نيز چنين آزمايشهاى سختى پيش آمده است تا سرانجام نصرت الهى بر آنها نازل شده است؛ چنانكه فرزندان يعقوب، بعد از مأيوسشدن از حيات يوسف و بازگشت او به آغوش خانواده، يوسف را يافتند.
امام صادق(ع) به نقل از پدران خود از اميرمؤمنان(عليهم السلام) نقل مىكند كه حضرت جمله حَتّٰى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا ؛ «تا آنگاه كه پيامبران مأيوس شدند و گروهى گمان كردند كه به آنان دروغ گفته شده است». را با وضع صاحبان ايمان در آخرالزمان و قبل از ظهور حضرت مهدى(عج)، و جمله جٰاءَهُمْ نَصْرُنٰا ؛ «در اين هنگام، يارى ما به سراغ آنها آمد.» را با ظهور قائم آلمحمد(عليهم السلام) منطبق ساخته و فرموده است: «
وذلك عِندَ قِيامِ قائِمِنا المَهدِيَّ». 1
هشدار به اهل ايمان
بر مردان و زنان مؤمن لازم است كه اعتقادات خود را با منابع صحيح مانند قرآن و روايات، و نيز با أدله عقلى محكم كنند تا در آزمايشهاى الهى در دام وسوسههاى شيطانى قرار نگيرند و بدون معرفت و اعتقاد به امام زمان(عج) از دنيا نروند كه اگر چنين شود، به مرگ جاهليت مردهاند؛ يعنى بدون دين و شرافت انسانى از دنيا رفتهاند.
در كتاب شريف اصول كافى آمده است كه «فضيلبنيسار» مىگويد از امام باقر(ع) شنيدم كه فرمود: