261روى خاك نشسته و مانند مادرى كه فرزند خود را از دست داده و دلش سوخته است، گريه مىكند و مىگويد:
«سيّدي غَيبَتُكَ نَفَتْ رقادي وَضَيَّقتْ عَليَّ مهادي...» ؛ «اى آقاى من! غيبت تو خواب را از ديدگانم ربوده و بستر استراحت را بر من تنگ كرده و آرامش از دلم رخت بربسته است...». سدير مىگويد: چون امام را با اين حال پريشان و گريان ديدم، با خود گفتم: حتماً حادثه ناگوارى پيش آمده است. به حضرت عرض كرديم: «آيا اتفاقى افتاده است كه شما اينگونه گريه مىكنيد؟»
حضرت فرمود: «امروز به كتاب جفر كه وقايع مهم جهان تا قيامت در آن درج شده است، نگاه مىكردم، و اخبارى را مشاهده كردم كه مربوط است به غيبت قائم آلمحمد و طول عمر ايشان و امتحانى كه براى صاحبان ايمان در آن زمان پيش مىآيد و شبهاتى كه بر اثر طولانىشدن غيبت عارض مىشود و عدهاى از دين دست مىكشند. اين مسئله باعث دگرگونى حال من شد». 1
نصرت بعد از يأس
از بعضى روايات چنين برداشت مىشود كه ظهور حضرت مهدى(عج) و نصرت الهى بعد از نااميدى كامل حاصل مىشود. براى توضيح مطلب لازم است به معنا و تفسير اين آيه توجه شود كه خداوند مىفرمايد:
حَتّٰى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جٰاءَهُمْ نَصْرُنٰا فَنُجِّيَ مَنْ نَشٰاءُ وَ لاٰ يُرَدُّ بَأْسُنٰا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ (يوسف: 110)
[پيامبران به دعوت خود، و دشمنان به مخالفت با آنها، همچنان ادامه دادند] تا آنگاه كه پيامبران مأيوس شدند و [گروهى] گمان كردند كه به آنان دروغ گفته شده است. در اين هنگام، يارى ما به سراغ آنها آمد. آنان را كه خواستيم، نجات يافتند و مجازات و عذاب ما از قوم گنهكار بازگردانده نمىشود.
گرچه توضيح و تفسير اين آيه بحث مفصلى دارد، اما براساس يكى از اقوال مطابق