139براساس آيه 96 سوره يوسف وقتى پيراهن را آوردند و بر صورت پدر گذاشتند، يعقوب بلافاصله بينا شد.
اين آيه دلالت مىكند حتى وسايل بزرگان و مقربان الهى، از قبيل لباس، قلم و... كارساز است تا جايى كه همين اشيا مىتواند چشم نابينايى را بينا كند.
اگر كسى بگويد پيراهن يوسف در زمان حيات او چنين عملى را انجام داد، ولى پس از مرگ او چنين استغاثه و توسلى جايز نيست، بايد گفت آيا توجه به غير خدا در زمان حيات بزرگان جايز است و شرك نيست، اما در زمان فوت آنان شرك محسوب مىشود؟! در حالى كه بعضى از بزرگان اهلسنت گفتهاند توسل به نام پيامبر و اهلبيت او(عليهم السلام) آن هم هزاران سال قبل از ولادت ايشان براى حضرت آدم، كارساز بود و موجب قبول توبه او شد.
روزى«ابوحنيفه»پيشواى حنفىها در خدمتامامصادق(ع) بود و غذا مىخورد. امام صادق(ع) بعد از خوردن غذا، دست خود را بلند كرد و فرمود:
الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِينَ . خداوندا! اين نعمت از جانب تو و پيامبر تو بوده است. ابوحنيفه گفت: «آيا براى خدا، شريك قرار مىدهى؟» حضرت فرمود: «واى بر تو، خداوند متعال در كتاب خود مىفرمايد: وَ مٰا نَقَمُوا إِلاّٰ أَنْ أَغْنٰاهُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ 1 و در جاى ديگر مىفرمايد: وَ لَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مٰا آتٰاهُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ قٰالُوا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِينَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ رَسُولُهُ » . 2