121فرشتگان دائم و هميشگى است. پس بايد اين لطف دائم باشد؛ چون فايده آن دائم و هميشگى است.
4. از آيه شريفه معلوم مىشود كه ممكن است يكى از موجودات بشرى بهقدرى بلندپايه باشد كه عارف به حقايق موجودات باشد؛ بهحدى كه فرشتگان از او بايد تعلم نمايند. بنابراين بايد هميشه موجود باشد؛ چون با وجود قابليت، قطع فيض از واجبالوجود كه آماده فيض است، قبيح است و مسلّماً افاضه مىفرمايد. 1
/1ج1402/1ه . ق مرتضى حائرى
اينك كه از راههاى مختلف با امام عصر(عج) آشنا شديم و اعتقاد جازم به وجود امام و حجت خدا پيدا كرديم، ديگر تأخير يا تعجيل ظهور يا بودن و نبودن در زمان ظهور براى ما مهم نيست. البته مخفى نماند كه هر فرد علاقهمندى، آرزو مىكند كه حكومت عدل حضرت مهدى(عج) را درك كند و از سربازان حضرت باشد. اما آنچه مهم و سرنوشتساز است، اعتقاد به وجود ولىالله اعظم است كه بحمدالله با مباحث گذشته به اثبات رسيد. براى شاهد اين گفتار، به روايت زير اشاره مىشود:
«فضيلبنيسار» از امام صادق درباره آيه يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُنٰاسٍ بِإِمٰامِهِمْ ؛ «روزى را كه هر گروهى را با امامشان مىخوانيم» (اسراء: 71). سؤال كرد و حضرت فرمود:
يَا فُضيلُ اعرِفْ امامَك فَانَّك اذا عَرَفتَ إمامَك لَمْ يَضُرَّك تَقَدَّمَ هَذَا الأمرُ أو تَأَخَّرَ وَ مَنْ عَرف إمامَه ثُم ماتَ قَبلَ أن يَقومَ صاحِبُ هذا الأَمرُ كان بِمَنزلَةِ مَن كان قاعِداً في عَسْكَره لَا بَل بِمَنزِلَةِ مَن قَعدَ تَحتَ لِوائه. 2
شما وظيفه داريد كه امام خود را بشناسيد. ديگر نگران ظهور حضرت قائم نباشيد؛ چه زود واقع شود يا دير. اگر كسى امام خود را بشناسد و قبل از ظهور بميرد، جايگاه او همانند كسى است كه در لشكر حضرت حضور دارد و زير پرچم ايشان قرار گرفته است.