73سپاه به هم رسيدند، على، فرماندهى هر دو را برعهده گيرد و اگر از هم جدا شدند، على و خالد هر كدام فرماندهى سپاه خود را عهده‌دار گردند». ما در راه به بنى زيد از يمن برخورد كرديم و با آنان به نبرد پرداختيم. مسلمانان در اين نبرد بر مشركان پيروز شدند، جنگجويان آنها را كشتند و افراد خانواده‌هايشان را به اسارت گرفتند. على(ع) از ميان اسرا، زنى را براى خود برگزيد. بريده مى‌گويد: خالد بن وليد توسط من نامه‌اى براى رسول خدا(ص) نوشت تا ايشان را از ماجراى ازدواج على(ع) آگاه كند. هنگامى كه نزد رسول خدا(ص) آمدم، نامه را دادم و يكى از اصحاب، آن را براى پيامبر قرائت كرد. ديدم خشم، چهره رسول خدا(ص) را فرا گرفت. گفتم: «اى رسول خدا! اينجا پناهگاه مردم است! مرا با مردى راهى كرديد و فرمان داديد تا از او پيروى كنم. من نيز همان كردم كه شما خواستيد». رسول خدا(ص) فرمود: «از على بدگويى نكن؛ زيرا او از من است و من از او، و پس از من، او ولى شماست. او از من است و من از او، و پس از من، او ولى شماست». ¹

البانى مى‌گويد: «سند اين حديث، حَسَن است». ²حمزة بن احمد الزين مى‌گويد: «سند اين حديث، صحيح است». ³«ابوداود طيالسى» به نقل از ابن‌عباس مى‌نويسد: «رسول خدا(ص) به على(ع) فرمود:

«انت ولىّ كل مؤمن بعدى»؛ «پس از من، تو ولى همه مؤمنان هستى». ⁴

احمد بن حنبل اين حديث را در مسند خود آورده ⁵ و حاكم نيز از طريق وى، آن را در المستدرك نقل كرده است. ⁶ حاكم، اين حديث را صحيح دانسته و ذهبى