68ذهبى ¹ آن را صحيح دانسته‌اند. از ابوطفيل نقل شده است:

على(ع) مردم را در مكانى به نام رحبه گرد آورد و به آنان گفت: «همه مسلمانانى را كه در روز غدير خم، سخنان رسول خدا(ص) را شنيده‌اند به خدا سوگند مى‌دهم كه بپا خيزند [و شهادت بدهند]». در اين هنگام سى تن از مردم [و به قولى: شمار فراوانى از مردم] برخاستند و شهادت دادند كه رسول خدا دست على را گرفت و به مردم فرمود: «آيا مى‌دانيد كه من، از مؤمنان به خودشان ولايتم بيشتر است؟» گفتند: «بله، اى رسول خدا». فرمود: «هركه من مولاى اويم، اين على مولاى اوست. خدايا دوستداران او را دوست، و دشمنانش را دشمن بدار».

ابوطفيل صحابى مى‌گويد:

من در حالى از آن محفل بيرون رفتم كه احساس خوبى نداشتم. در اين هنگام زيد ابن ارقم را ديدم و به او گفتم: «من شنيدم كه على(ع) چنين و چنان گفت». زيد گفت: «جاى انكار نيست؛ زيرا من هم از رسول خدا(ص) شنيدم كه آن سخنان را در حق وى ايراد فرمود».

احمد ²، نسائى ³، ابن حبان ⁴و ديگران حديث فوق را نقل كرده‌اند. هيثمى مى‌گويد: «احمد اين حديث را آورده است و رجال او، رجال صحيح هستند، جز فطر بن خليفه كه ثقه و مورد اطمينان است». ⁵البانى ⁶ و آل زهوى ⁷نيز حديث فوق را صحيح دانسته‌اند.