148
10. احمدبن محمدبن ابراهيم بن ابوبكربن خلكان (متوفاى 681 ه .ق)
وى مىگويد:
ابا عبدالله جعفر صادق... از بزرگان اهلبيت بود. وى را براى صداقت در گفتار، صادق لقب دادهاند و فضايلش آنقدر پرآوازه است كه نيازى به يادآورى آن نيست. جعفر صادق مطالبى را در زمينه دانش شيمى بيان كرده است... و شاگردش ابوموسى جابر بن حيان صوفى طرسوسى، كتابى هزار صفحهاى نگاشته است كه همه پانصد نامه جعفر صادق را در بر دارد...
وى در بقيع و در قبرى بسيار مبارك و شريف به خاك سپرده شد كه پدرش محمدباقر، جدش على زينالعابدين و عموى جدش، حسن بن على(عليهم السلام)، همگى نيز در آن هستند. خوش آن قبرى كه چنين شرافت و كرامتى يافت. 1
11. شمسالدين محمدبن احمدبن عثمان ذهبى (متوفاى 748 ه .ق)
وى مىگويد: «جعفر بن محمد(عليهما السلام) ... امام اباعبدالله علوى مدنى 2صادق يكى از سادات بزرگ است...». وى در ادامه مىگويد:
از صالح بن ابى الأسود نقل شده است كه از جعفر بن محمد(عليهما السلام) شنيدم: «پيش از آنكه مرا از دست بدهيد از من بپرسيد؛ زيرا پس از من هيچكس نمىتواند احاديثى همسان با احاديث مرا در اختيار شما گذارد». هياج بن بسطام مىگويد: «جعفر صادق(ع) غذايش را به ديگران مىداد تا جايىكه براى خانوادهاش چيزى باقى نمىماند». من (ذهبى) مىگويم: «مناقب اين سيد، بسيار فراوان است...». 3
همچنين وى مىگويد: «جعفر صادق(ع) از جايگاهى والا برخوردار بود. از