120
14. محيى الدين يحيى بن شرف نووى (متوفاى676 ه .ق)
وى مىگويد:
... ابوسلمة بن عبدالرحمان، يحيى انصارى، زهرى، ابوالزناد، زيد بن اسلم، حكيم بن جبير، ابوجعفر محمد بن على (امام محمدباقر(ع)) و... به نقل روايات علىبنحسين(عليهما السلام) پرداختهاند و همگى، بزرگى او را در همه چيز تأييد كردهاند.... 1
15. احمدبن محمد بن ابراهيم بن خلكان (متوفاى 681 ه .ق)
وى مىگويد: «... او از ائمه دوازدهگانه، و جزء بزرگان تابعان است». ابن خلكان در ادامه مىافزايد: «فضايل و مناقب زينالعابدين آنقدر فراوان است كه به شماره در نمىآيد». 2
16. شمسالدين محمد بن احمد بن عثمان ذهبى (متوفاى 748ه .ق)
وى پس از يادآورى برخى مناقب امام سجاد(ع) و نقل پارهاى از سخنان علما در ستايش ايشان، مىنويسد:
وى از شكوه عظيمى برخوردار بود و به حق، شايستگى اين شكوه را داشت. وى به علت شرف، سيادت، دانش، پارسايى و كمال عقل، شايسته امامت عظما بود. فرزدق قصيده پرآوازهاى را درباره على بن حسين(عليهما السلام) سروده، و داستان آن چنين است كه هشام بن عبدالملك اندكى پيش از نشستن بر مسند خلافت به حج رفت و درصدد بوسيدن حجرالأسود برآمد. اما با ازدحام حُجاج روبهرو شد. اين در حالى بود كه هنگام نزديك شدن علىبنحسين(عليهما السلام) به حجرالأسود، مردم به احترام وى از پيرامون حجرالأسود دور شدند. هشام از ديدن اين صحنه ابرو در هم كشيد و گفت: