83 آيه مباهله (آل عمران: 61) يا آياتى است كه فضيلت اهلبيت را بازگو مىكند. اين آيات اخير، خود بر دو دسته است: دسته نخست، مخصوص اهلبيت عليهم السلام است و مصداق اول و اتمّ آن ايشان هسنتد؛ مانند آيات 7 - 11 سوره دهر. دسته دوم، آياتى است كه فضيلتى را براى عموم مؤمنان بازگو مىكند و اهلبيت عليهم السلام به اولويت و تقدم، جزو مصاديق آن هستند؛ مانند آيه 119 سوره توبه: «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ كُونُوا مَعَ الصّٰادِقِينَ).
روش بهرهگيرى از آيات قرآن در بحث امامت
در استفاده از آيات قرآن ناگزير بايد مراحل زير طى شود:
- انتخاب آيۀ مرتبط؛
- تبيين مفردات؛
- بيان شأن نزول؛
- تبيين پيام؛
- استخراج نكات محورى؛
- صورتبندى استدلال بر مدعا براساس مفاد آن؛
- پاسخ به نقد و اشكالهاى احتمالى.
1. آيۀ عهد يا ابتلا
واژه عهد در آيات متعددى از قرآن آمده است، اما به لحاظ محتوا آيه 124 سوره بقره به آيۀ عهد معروف شده است و گاهى از آن به آيۀ ابتلا ياد مىشود. خداوند در اين آيه مىفرمايد:
«وَ إِذِ ابْتَلىٰ إِبْرٰاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمٰاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قٰالَ إِنِّي جٰاعِلُكَ لِلنّٰاسِ إِمٰاماً