73سومين وجه تفاوت ميان شيعيان و اهلسنت در بحث امامت، افضل بودن امام است. اهلسنت به اينكه امام بايد افضل انسانها يا روزگار خود باشد، معتقد نيستند. علّت اين ديدگاه، به تعريف آنها از امام باز مىگردد. اگر تعريف آنها - كه نگاهى كاملاً بشرى است - پذيرفته شود، لزومى براى افضليت وجود ندارد. از ويژگىهاى جامعۀ انسانى آن است كه با وجود افرادى شايستهتر براى انجام كارى، ممكن است افرادى با شايستگى كمتر به آن بپردازند؛ به همين جهت، وقتى شيعه ادلّۀ افضل بودن را براى على عليه السلام يا اهلبيت ارائه مىكند، اهل تسنّن مىگويند: «كسى منكرِ اينها نيست اما نمىتوان از افضل بودن، به مقدم بودن و اولويت در مسئله امامت و جانشينى پيامبر (ص) رسيد». 1