220ممكن است كسى اشكال كند كه اختلاف ديدگاهها و آراى فقهاى شيعه نيز مانند اختلاف صحابه است، با هر روشى كه اين را توجيه كنيم تعارض اجتهادات صحابه هم توجيه مىشود.
در پاسخ مىگوييم: اولاً، اختلاف فقها، در برداشت از منابع اسلامى است، اما طبق نگاه اهلسنت، عمل صحابه، منبع اصيل شناخت اسلام است؛ ثانياً اهل سنت اعتبار و منزلتى را كه براى صحابه و عمل آنان قائل هستند براى ديگران حتى امامان چهارگانه فقهى خود قائل نيستند.
اگرچه ممكن است اهل سنت بگويند ما مدعى عصمت صحابه نيستيم، اما عدالتى كه آنان براى صحابه قائلاند صرفنظر از تفاوت لفظ، همسنگ تصحيح و تصويب مطلق عمل آنان است كه هم آيه مذكور دليل اثبات آن نيست و هم تعارضهاى عملى آنان، ناقض چنين عدالتى است.
علم امامان
براساس مبناى اعتقادى شيعه، علم امامان يكى از مباحث سهگانه امامت است و اين مباحث سهگانه عبارت است از جايگاه و اثبات امامت آنان، عصمت آنان و علم ايشان.
به باور شيعه، همه علوم قرآن و دانش سنّت و اسرار و دقايق شريعت، بهگونهاى بالفعل نزد امامان عليهم السلام بوده است و آنان به حقائق دين به شكل موهبتى و نه اكتسابى معرفت داشتهاند. در اينجا چند نكته حائز توجه است:
- ما در موضوع علم امام، متعرض علوم غير دينى نيستيم و تمركزمان بر علوم و دانشهاى دينى است كه به جهت وظيفۀ هدايتى، امام ناگزير