160 است.

پاسخ: اين بدترين شكل توجيه سخن پيامبر (ص) در حديث غدير است كه گفته شود: فلان شخص، جانشين من است؛ اكنون سه نفر را كه براى جانشينى من در نوبت هستند نام نمى‌برم. اما بدانيد كه چهارمين جانشين من على عليه السلام است. اين سخن خنده‌آورترين روش تفسير حديث غدير است.

پرسش: آيا در حق خلفاى ديگر حديثى همطراز حديث غدير آمده است؟

پاسخ: در خصوص صحابه يا خلفاى راشدين، هيچ حديثى هم‌وزن و به صراحت حديث غدير با موضوع امامت و جانشينى موجود نيست؛ يعنى هيچ عالم و دانشمندى از اهل‌سنت، براى اثبات جانشينى خلفا حديثى از پيامبر (ص) نياورده است؛ مثلاً در مورد آيۀ قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكّٰى (اعلى: 14) مى‌گويند اين آيه در شأن خليفه اول است، در صورتى‌كه فضيلتى كه در اين آيه، از آن سخن رفته است، اگر هم بپذيريم كه در حق خليفه اول نازل شده باشد، به اندازه يك دهم فضيلت وَ يُطْعِمُونَ الطَّعٰامَ عَلىٰ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً* إِنَّمٰا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللّٰهِ لاٰ نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزٰاءً وَ لاٰ شُكُوراً، (انسان: 8 و9) نيست. البته شيعه از اين آيات به هيچ‌وجه براى امامت استناد نمى‌كند و تنها به فضيلت بيان شده در آن، نظر دارد. همچنين آيه مورد ادعاى اهل سنت، قابل مقايسه با قُلْ لاٰ أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبىٰ (شورى: 23) نيست.

بر اين اساس، هيچ دليل صريح و مبتنى بر آيه يا حديث پيامبر (ص) بر