158 آورده است. در اين حديث، از پيامبر (ص) آمده است: در قيامت، بر سرِ حوض كوثر مىايستم، گروهى از صحابه را از من دور مىكنند. من به خداوند عرض مىكنم: «اينها اصحاب من هستند». خداوند در پاسخ مىفرمايد: «تو نمىدانى كه اينها بعد از تو چه كردند. اينان پس از تو منحرف شدند و به قهقرا بازگشتند».
از آنجا كه براى نقض يك قاعدۀ كلى، يافتن يك مصداق كافى است، چنانچه اين حديث در كتاب صحيح بخارى باشد كه اهلسنت آن را معتبر مىدانند، اين ادعا كه همۀ اعمال صحابه درست بوده است و مىتواند مبناى عمل مسلمانان قرار گيرد، نقض مىشود.
ممكن است گفته شود نامعتبر بودن همۀ مطالب صحيح بخارى از ديدگاه شيعه، سبب مىشود اين روايت هم معتبر نباشد. در پاسخ مىگوييم: اگر همۀ مطالب صحيح بخارى معتبر است، چنانكه شما مدعى هستيد، اين حديث نيز درست است؛ يعنى برخى از صحابه بعد از پيامبر (ص) به كارهايى دست زدند كه مخالف قرآن و سنت بود. اگر گفته شود برخى روايات صحيح بخارى درست و برخى نادرست است، جامعيت و مانعيت اين كتاب نقض مىشود و احاديثى از جمله حديث غدير كه در منابع ديگر آمده، اما در اينجا نيامده، معتبر است؛ پس اين كتاب بهطور مطلق قابل اعتماد نيست.
اشكال ششم
شبهۀ ديگر درباره حديث غدير، اينكه على عليه السلام چنين ادعا يا برداشتى از حديث غدير نداشته است. اگر از حديث غدير ولايت و جانشينى او