157شيعه، حجيت عمل صحابه را قبول ندارد؛ زيرا اينگونه نيست كه بر پايۀ اجتهاد تصويبى هر چه صحابه انجام داده باشند، درست باشد؛ بهويژه آنكه در ميان آرا و عمل آنها، تعارضى هم باشد؛ همانگونه كه خود اهلسنت قائل هستند.
اجتهاد تصويبى نمىتواند موضوعى را كه مطابق نقل صريح قرآن و سنت پيامبر (ص) نيست، معتبر كند. آيا در عمل صحابه چيزى هست كه با سيره پيامبر (ص) مخالفت داشته باشد؟ آرى! به نقل تاريخ، برخى از صحابه به كارهايى دست زدهاند كه با سنت پيامبر (ص) ، يا حكم قرآن در تعارض بوده است؛ براى مثال، در نخستين روزهاى خلافت خليفه اول، خالد بن وليد كه بر مبناى اهلسنت از صحابه است، پس از كشتن مالك بن نويره، به اتهام امتناع از پرداخت زكات، همسر مالك را بىآنكه عده وفات بگذراند به عقد خود درآورد، حتى وقتى با اعتراض خليفۀ دوم مواجه مىشود، خليفۀ اول، عمل مخالف صريح قرآن خالد را اجتهاد مىنامد و خطاى او را به اجتهادش نسبت مىدهد. 1
بنابراين اجتهاد صحابه مصوب و تصحيحشده نيست و وقتى اجتهاد آنها تصحيح نشد، مثل بقيه انسانها ممكن است خطا كرده باشند يا درست عمل كرده باشند. حال مىگوييم ممكن است صحابه به دلايلى در عمل نكردن به مفاد حديث غدير دچار خطا شده باشند.
بخارى، در بخش باب الساعة يا باب القيامه، حديثى را به دو نقل