131 باشيم، اما از آنان پيروى نكنيم و به سخنانشان توجه ننماييم و حتى مانند امويان و عباسيان آنان را بكشيم و زندانى كنيم و در حقّ آنها ستم كنيم، باز هم به آيه عمل كردهايم؟! قرآن كريم خواسته است رشتۀ رابطه معنوى ميان اهلبيت و مردم با تأكيد بر دوستى آنان، به شكلگيرى اقتدا و متابعت و پيروى از آنان منتهى شود.
آخرين نكته، در مورد جايگاه موضوعى است كه از اصول انديشۀ شيعى محسوب مىشود و آن، مقام محبت يا مودت است. همانگونه كه گفته شد، يكى از عقايد مشترك ميان شيعه و اهلسنت در خصوص اهلبيت، محبت و دوستى آنان است. اين مطلب را در ذيل آيۀ قربى مىتوان بررسى كرد. از موضوع دوستى، محبت و ارادت به اهلبيت، مىتوان نقاط مشتركى را ميان ما و اهلسنت نسبت به اهلبيت عليهم السلام يافت. از جمله عالمانى كه به تفصيل به موضوع معرفى قربى پرداخته، ابن جرير طبرى است. او در تفسير خود مىگويد كه منظور از قربى خانوادۀ پيامبر (ص) است. 1 سيوطى هم در الدرالمنثور اين تفسير را از قربى ارائه مىكند كه پيامبر (ص) فرمود:
«كيف تحفظوني في اهلبيتي»؛ «چگونه پاس مىداريد مرا دربارۀ خانوادهام»؛ يعنى چگونه حق خانوادهام را درباره من پاس مىداريد و آنها را مورد محبت و علاقهمندى خودتان قرار مىدهيد؟
محبت و مودت اهلبيت عليهم السلام ، عرصهاى است كه بيشترين زمينه را براى تأثير بر مخاطبان مذاهب ديگر دارد؛ چون دايره مشتركى با آنها در اين موضوع داريم.