39
شرك نبودن توسل به امامان مدفون در بقيع
پرسش4. از جمله شبهههاى فرقه وهابى اين است كه طلب نياز از مردگان، مصداق شرك است و اين در حالى است كه افراد مدفون در بقيع خود نيز نيازمند لطف الهى هستند. پس چه توجيهى براى توسل به آنها وجود دارد؟ پاسخ چنين شبههاى چيست؟
پاسخ: طلب نياز از افراد انسانى را مىتوان به دو گونه تصوير كرد:
اول آنكه، با توجهى استقلالى از كسى طلب شود تا حاجتى را برآورده كند؛ به عبارت ديگر، باور به وجود مؤثرى در عرض اراده خداوند. بىترديد، چنين باورى مصداق شرك افعالى است؛ چه از زنده طلب نياز كند، چه از مرده.
دوم آنكه، از كسى طلب شود تا در پرتو اراده الهى و در طول اراده، مشيت و اذن خداوندى، نيازى را برآورده كند. چنين باورى، باورى توحيدى است و هيچ محذورى ندارد؛ چنانكه بهرهگيرى از مواهب خدادادى در جهت رفع نياز، در تعارض با قدرت و اراده الهى نيست. آدمى براى رفع تشنگى، به آب و براى رفع گرسنگى، به غذا و براى درمان، به مراقبتهاى پزشكى و دارو نيازمند است و به كار بستن هيچيك از اين امور، به معناى شرك نيست، بلكه اين امور وسيلههايى هستند كه خداوند براى برآورده شدن